KWS
   
 

Ziekteverwekker:
Ramularia beticola

Symptomen:
Grote, onregelmatige ronde, maar vaak ook hoekige bladvlekken (4-10 mm), lichter en niet zo regelmatig omrand als bij Cercospora, de vlekken zijn in het midden grijsbruin tot witgrijs van kleur.
Het weefsel midden in de vlek droogt in en kan barsten. Onder de loep is er op een vochtig blad in bepaalde vlekken een wit mycelium waar te nemen.

Levenswijze:
De schimmel overleeft op afgestorven bladeren en in de grond zodat door een enge vruchtopvolging een groot infectiepotentieel opgebouwd wordt. De symptomen worden zichtbaar na 18 dagen bij temperaturen tussen de 17 - 20 °C en een relatieve luchtvochtigheid van meer dan 95%. Besmetting vindt plaats bij vochtig weer. Verspreiding van de sporen vindt plaats door opspattend regenwater en de wind.

Risicofactoren:
Een groot infectiepotentieel uit voorgaande jaren (enge vruchtwisseling), beregening.

Economische betekenis:
Deze ziekteverwekker komt voor in alle gebieden waar suikerbieten worden geteeld. Bij een zéér vroege aantasting en gelijktijdige aantasting door andere schimmels kan het bladapparaat van de biet vergaand verloren gaan. Het opnieuw uitlopen van het blad leidt tot vermindering van de suikeropbrengst.

Bestrijding:
Bestrijdingsmiddelen zijn beschikbaar, uitsluitend contact-fungiciden zijn toegestaan. Een indirecte bestrijding vindt plaats door te kiezen voor een ras met een gezond blad.

 

-

-

 

 
KWS