Roest

Ziekteverwekker:
Uromyces betae

Symptomen:
Goudgele tot roestbruine kleine vlekjes op de boven- en onderkant van het blad van circa 1 mm grootte. Bij een hoge concentratie vlekjes verwelken en verdrogen de bladeren en sterven af.

Levenswijze:
De schimmel vormt bij voldoende vochtigheid in alle ontwikkelingsstadia van de biet sporen, er is geen wisseling van waard-plant. De ziekteverwekker is gevoelig voor temperaturen boven 20 °C.

Risicofactoren:
Aangrenzende percelen van zaadbieten en normale bieten, hoge stikstofgift.

Economische betekenis:
In het algemeen is de ziekte van niet-economische betekenis. Ze komt vooral voor in gebieden met een hoge luchtvochtigheid (kustgebieden).

Bestrijdning:
Bestrijding is niet nodig. Wat wel zinvol is, is om de aangetaste plantenresten te verwijderen, hierdoor worden de overlevingskansen van de schimmel beperkt.