Een vraaggesprek met André Wauters

- Hoe is het met de BCA-besmettingssituatie in Belgie?

Op basis van meer dan 2000 analysen uitgevoerd einde jaren ’90 kunnen wij zeggen dat 50% van de bietenvelden in België besmet zijn met bca. De verdeling is zowat gelijk nationaal, maar met hogere percentages ronde oudere locale suikerfabrieken. Deze situatie kennen wij reeds jaren en is een weinig geëvolueerd. We erven hier een situatie van de sterke concentratie bieten uit vroegere jaren.

 

- We telen toch steeds minder bieten, waarom neemt de besmetting niet af?

Een gangbare vruchtwisseling is bieten om de 3 of 4 jaren. Het is waar dat we elke 10 jaren het areaal met 10% verminderen (door hogere productiviteit) en dus de vruchtafwisseling zouden moeten verruimen. Maar dat is theoretisch. Bieten blijft men telen op zijn beste percelen. Zoals gezegd zijn de nematoden reeds lange jaren aanwezig. Ook al komt er afbouw door ruimere vruchtopvolging, verdwijnen de nematoden niet met de dag. Hiervoor zijn 5-jarige rotaties nodig.

 

- Veel bietentelers hanteren een "ruim"bouwplan van 1 op 4 of ruimer. Waarom zijn er dan toch problemen?

Wij kunnen toch zeggen dat de bietentelers die reeds lang een bouwplan 1/5 hanteren beduidend beter resultaten scoren dan de mensen die een bouwplan 1/3 hanteren (in eenzelfde regio). Sommige mensen hebben geërfd van een biet-tarwe-biet bouwplan tijdens de jaren 70-80. Wanneer problemen van nematoden zich voordoen moet het bouwplan ruimer worden, maar de reactie van de teelt qua opbrengst is niet zo snel. De populaties nematoden moeten eerst sterk afnemen voordat de opbrengsten terug stijgen. Nematoden overleven lang in de grond, en ook kleine populaties kunnen sommige jaren een zeer sterke vermeerdering hebben en de besmetting zo op peil houden.

 

- Vanaf dit jaar zal de bietenprijs gaan dalen. Bij lage opbrengsten is de bietenteelt al snel niet meer rendabel. Hoe kunnen telers schade door BCA voorkomen?

Er zijn hiervoor enkele mogelijkheden :

1. Bouwplan verruimen om de nematoden af te bouwen

2. In het bouwplan met bieten, géén koolgewassen telen zoals koolzaad, spruiten enz.

3. Groenbemesters inzaaien die aaltjesreducerend zijn

4. Zorgen voor een goed evenwichtige bodemchemie

5. En last but not least : een nematodentolerant ras inzaaien zodra de nematodenbesmetting hoger ligt dan 200 e+l.

 

- Je houdt je bij het KBIVB ook bezig met rassenonderzoek. Hoe zijn de ontwikkelingen in het rassenassortiment?

Het rassensortiment is nu volledig omgeschakeld naar rhizomanie. Naast een hogere productie, die centraal staat, zijn "andere" aspecten van belang: minder gevoelig voor schimmelziekten, minder meegeleverde grond, beter suikergehalte of dubbeltolerante rassen zoals nematoden en Rhizoctonia. Deze laatsten hebben een grote belangstelling sinds een hoger productiepotentieel bereikt werd t.a.v. oudere genetica’s

 

- Vanaf welk besmettingsniveau is teelt van BCA-resistente rassen aan te raden?

De schadegrens was vroeger gelegd op 500 eieren+larven / 100 g. Wij moeten echter de grens veel lager leggen. Theoretisch gezien treedt er al vanaf 1 nematode/100 g schade op. We hebben berekend dat 1 nematode/100 g tussen 3 en 5 kg suikerverlies per hectare veroorzaakt op een gevoelig ras.

Voor ons is de nieuwe drempel 200 eieren+larven/100g. Vanaf dan is de schade zichtbaar en is de reactie van een tolerant ras eveneens meetbaar. Ook raden wij vanaf deze grens het gebruik van een tolerant ras zoals Julietta aan.

 

- Hoe schat je het belang van deze rassen in naar de toekomst?

De huidige tolerante rassen (Julietta) zijn jonge selecties en het is duidelijk dat met de verdere veredeling beter materiaal komt. Vooral wat betreft het potentieel, het suikergehalte en de extraheerbaarheid zijn de huidige rassen nog niet volledig competitief. Maar zodra ze aan die eisen ook voldoen zal het gebruik van zulke rassen in ons land overwegend zijn.

Bedankt, André, voor dit interview.

 

http://www.kbivb.be/fr/pdf/Bt0701VarSpec.pdf